Ben jij je bewust van de grenzen van je open mind?

Een tijdje geleden was ik bij de verkiezing van de jonge ambtenaar van het jaar van de provincie Overijssel. De bijeenkomst begon met een vragenrondje waar je je hand omhoog moest houden tot je niet meer in de leeftijdscategorie paste. Ik was de jongste en voelde me daar eigenlijk een beetje opgelaten over. Ik heb er over gepraat en over nagedacht en ben erachter waarom.

Dit heeft alles met de kracht van categoriseren en generaliseren te maken. Tijdens mijn opleiding tot cultureel antropoloog leerde ik: Categorieën helpen je de wereld beter te begrijpen. Sterker nog, wij mensen hebben het nodig om de wereld te begrijpen. Maar tegelijkertijd maakt categoriseren de wereld simpeler dan het eigenlijk is. Een categorie zegt dus lang niet alles en je moet je er niet blind op staren.

Leeftijd is zo’n categorie. Iemands leeftijd brengt natuurlijk bepaalde gedeelde kwaliteiten of eigenschappen met zich mee. Door de tijdsgeest, technologiseringsgraad of bijvoorbeeld de relatief beperkte ervaring op de arbeidsmarkt. Tegelijkertijd is er binnen zo’n leeftijdscategorie nog zoveel verscheidenheid, dat het maar zo kan zijn dat iemand van 25 jaar en iemand van 60 jaar meer op elkaar lijken dan twee personen van 25 jaar.

Categoriseren kom je op veel meer plekken in deze organisatie tegen. Denk aan de Insights profielen en talententesten, maar ook simpelweg aan afdelingen en functies. Nu is het dus niet zo dat ik me schaam voor mijn leeftijd of het vervelend vind dat ik de jongste aanwezige bij de jonge ambtenaren verkiezing was. Hopelijk maken mijn gedachtespinsels je wat bewuster van de kracht van categorieën, hoe vaak je zelf categoriseert en wat je daar vervolgens uit concludeert. Wees je bewust van de grenzen van je brein!

Lieke Kiekebosch, jonge ambtenaar bij de provincie Overijssel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *